Ο Papazó, ο γνωστός τραγουδοποιός, πρόσφατα μίλησε στη Χριστίνα Βίδου στην εκπομπή «Η ζωή σου όλη», επιστρέφοντας στη γειτονιά και στο σχολείο όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Μέσα από τις αναμνήσεις του, ξεπήδησαν οι προκλήσεις και οι χαρές που βίωσε, αποκαλύπτοντας τον πλούσιο κόσμο του ποδοσφαίρου που αγάπησε.
«Στο νηπιαγωγείο πήγα λίγο πιο πάνω στην Γκύζη και δημοτικό εδώ πέρα. Είχα καταπληκτικές αναμνήσεις», εξιστορεί ο Papazó, καθώς ανακαλεί τις ημέρες του που περνούσε ατελείωτες ώρες παίζοντας ποδόσφαιρο στην αυλή. «Παίζαμε με κουκουνάρια ποδόσφαιρο. Για πολλά χρόνια ασχολιόμουν με το άθλημα, φτάνοντας μέχρι σε αρκετά υψηλό επίπεδο».
Αυτές οι αναμνήσεις γεννούν μια αίσθηση νοσταλγίας για την παιδική ανεμελιά και τις αθώες στιγμές που προσφέρει το ποδόσφαιρο. Ο Papazó θυμάται τις μέρες που αγωνιζόταν ως δεξί εξτρέμ και σέντερ φορ, ζώντας την ευχαρίστηση κάθε φάσης στο γήπεδο.
Δυστυχώς, η πορεία του στο ποδόσφαιρο άλλαξε σημαντικά όταν στα 16 του χρόνια υπέστη έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο. «Είναι η κλασική ιστορία: έπαθα ρήξη χιαστού και σταμάτησα το ποδόσφαιρο». Η απόφαση αυτή δεν ήταν εύκολη, καθώς ο Papazó είχε επενδύσει πολλά χρόνια στην εκπαίδευση και στην αφοσίωσή του στο άθλημα.
«Η αλήθεια είναι πως κάποιο διάστημα πίστευα ότι θα συνεχίσω με το ποδόσφαιρο», παραδέχεται. Ωστόσο, η εφηβική αθωότητα δεν λιγόδασκε, και ο νέος τραυματισμός τον ανάγκασε να επαναξιολογήσει τις προτεραιότητές του.
Αν και το ποδόσφαιρο ήταν μία από τις μεγαλύτερες αγάπες του, ο Papazó είχε από πάντα μία φυσική κλίση προς τη γνώση και την επιστήμη. «Σίγουρα, με πίεζε η δασκάλα μας όταν ήμασταν 12 χρόνων να φτιάξουμε ένα κολάζ με το τι θέλουμε να γίνουμε στο μέλλον. Κι εγώ έβαλα τον εαυτό μου να χειρουργεί, ξέρεις», λέει με ένα χαμόγελο. Με αυτόν τον τρόπο, η φιλοδοξία του άρχισε να εξελίσσεται από το γήπεδο στον ιατρικό τομέα, ο οποίος τον έλκυε εξίσου.
«Ήμουν πάντα διαβαστερός, αλλά ποτέ δεν ήμουν ο μαθητής που σήκωνε το χέρι», προσθέτει. Αυτή η αναγνώριση της προτίμησής του στον διάβασμα και την επιστήμη δείχνει έναν άνθρωπο που δεν αρκείται μόνο στο ταλέντο του στο ποδόσφαιρο, αλλά επιθυμεί να εξελίσσεται διαρκώς.
Παρά την απογοήτευση που προήλθε από τον τραυματισμό του, ο Papazó δεν το έβαλε κάτω. Αντίθετα, αξιοποίησε αυτή την εμπειρία και στράφηκε στη δημιουργία μουσικής. Με την ίδια αφοσίωση που είχε δείξει στο ποδόσφαιρο, πλέον μας ταξιδεύει μέσα από τους στίχους και τις μελωδίες του.
