Η ελαιοπαραγωγή φέτος έχει βρεθεί σε δεινή κατάσταση, με τους αγρότες να αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις εξαιτίας της μειωμένης παραγωγής και της πτώσης των τιμών. Ιδιαίτερα στην Κρήτη, οι παραγωγοί βλέπουν τα έσοδά τους να πλήττονται, καθώς η τιμή του ελαιολάδου έχει υποχωρήσει πάνω από 30% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Σύμφωνα με τις στατιστικές για τον Ιανουάριο, οι άμεσες συνέπειες αξιολογούνται επικίνδυνες, καθώς οι παραγωγοί αναγκάζονται να προσαρμοστούν σε μια δύσκολη αγορά.
Η περίοδος για τους ελαιοπαραγωγούς είναι σαφώς δύσκολη. Προβλέπεται ότι οι παραγωγοί θα ευημερήσουν όταν η ζήτηση αυξάνεται και οι τιμές μπορούν να σταθεροποιηθούν. Ωστόσο, όπως δείχνουν τα στοιχεία, αφενός παρατηρείται συμπίεση της ζήτησης, ιδίως λόγω της αυξανόμενης διεθνούς ανταγωνιστικότητας χαμηλότερης ποιότητας αλλά φθηνότερων προϊόντων. Αφετέρου, η μειωμένη παραγωγή έχει οδηγήσει σε μείωση των εσόδων για πολλούς αγρότες.
Η τιμή του ελαιολάδου στην Ελλάδα έχει μείνει κάτω από 5 ευρώ το κιλό, με περιοχές όπου οι τιμές πάνω από 4,50 ευρώ θεωρούνται καλές. Αντίθετα, οι τιμές στην Ιταλία είναι υψηλότερες, φτάνοντας μέχρι και 6,50 ευρώ το κιλό. Με τη Σπανία να παραμένει κυρίαρχος παίκτης στην αγορά, η στήριξη των αγροτών στη χώρα μας είναι πλέον κρίσιμη ώστε να μπορέσουν να κρατήσουν τις επιχειρήσεις τους σε βιώσιμα επίπεδα.
Η παραγωγή στην Ελλάδα υπολογίζεται φέτος στους 220.000 τόνους, σχεδόν 30.000 τόνους λιγότερους σε σχέση με πέρυσι. Η διαφοροποίηση στην παραγωγή επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως το κλίμα και προσβολές των ελαιόδεντρων από ασθένειες. Για παράδειγμα, η Κρήτη, λόγω της ιδιαίτερης ποικιλίας ελιάς, βίωσε πέρυσι μια καλή χρονιά, αλλά φέτος έρχεται αντιμέτωπη με πτώση στην παραγωγή και στα έσοδα.
Επιπλέον, οι διεθνείς αγορές, όπως η Ιταλία και η Ισπανία, συνεχίζουν να ασκούν πίεση τιμών. Ιδιαίτερα η Τυνησία, η οποία βελτιώνει συνεχώς τις εξαγωγές της, προσφέρει τα προϊόντα της σε πολύ χαμηλές τιμές, ανταγωνιζόμενη τους Έλληνες παραγωγούς στην αγορά της Ευρώπης.
Η αγορά του ελαιολάδου επηρεάζεται κυρίως από την Ισπανία και την Ιταλία. Οι Ισπανοί ελαιοπαραγωγοί, που ελέγχουν πάνω από το ήμισυ της παγκόσμιας αγοράς, έχουν μειώσει την παραγωγή τους λόγω πλημμυρών και δυσμενών καιρικών συνθηκών. Η κατάσταση αυτή, μαζί με τις προβλέψεις στην Ιταλία, μπορεί να κλονίσει περαιτέρω τις ελληνικές τιμές, καθώς πολλοί Έλληνες παραγωγοί πωλούν χύμα προϊόντα στην Ιταλία για τυποποίηση.
Πρέπει να επισημανθεί ότι η Ελλάδα χάνει την υπεραξία από την τυποποίηση ελαιολάδου, καθώς όλο και περισσότεροι ξένοι προμηθευτές αγοράζουν σοδειές ελληνικού ελαιολάδου, παρακάμπτοντας τους Έλληνες καταναλωτές.
Τα εμπορικά σχέδια και οι στρατηγικές πρέπει να επαναστατούν για να αυξηθεί η προστιθέμενη αξία του ελληνικού ελαιολάδου. Η πληθώρα των οικονομικών παραγόντων που επηρεάζουν τόσο την τιμή στο χωράφι όσο και στο ράφι, συμπεριλαμβανομένου του πληθωρισμού, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για ανάπτυξη στρατηγικών που θα εξασφαλίσουν τα συμφέροντα των ελαιοπαραγωγών.
Λαμβάνοντας υπόψη την πτώση της τιμής του ελαιολάδου, η ελληνική παραγωγή φαίνεται να έχει περιθώρια βελτίωσης, αλλά απαιτείται συλλογική προσπάθεια για να ενισχυθεί ο ανταγωνισμός και να προστατευθούν τα συμφέροντα των αγροτών. Οι προκλήσεις είναι πολλές, αλλά με σωστή διαχείριση, η αγορά του ελαιολάδου μπορεί να βρει το δρόμο της προς την ανάπτυξη και την επιτυχία, διασφαλίζοντας ένα καλύτερο μέλλον για τους παραγωγούς.
