Η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους έδωσε συνέντευξη στον δημοσιογράφο Χρήστο Τζίφα και στο rosa.gr με αφορμή την θεατρική της συνύπαρξη με τον Λαέρτη Μαλκότση και την Έλενα Χαραλαμπούδη.
Την ιστορία αυτή την άφησες πίσω; Εννοώ επειδή υπήρξες ουσιαστικά πρακτικά εκεί και πολύ έντονα. Θέλω να σου εκφράσω και την αλληλεγγύη μου που ήταν πολύ δεδομένη. Διάβασα απίστευτα θετικά πράγματα για σένα αλλά έπεσα πάνω και σε οχετούς. Τρόμαξα. Οπότε θέλω να μου πεις τι κρατάς από αυτή την περίοδο; Θέλω κυρίως να μάθω για σένα, τη διαδρομή σου σε αυτό και σήμερα κυρίως τι έχει μείνει.
Εγώ έχω βάλει τέλος. Έχει μπει τελεία γιατί έτσι πρέπει να κάνεις. Κάνεις μια διαδρομή και κάποια στιγμή πρέπει να πεις ότι «μέχρι εδώ» και τι πήρες από αυτό. Επειδή το ανέφερες, διάβαζα και εγώ πράγματα. Τα θετικά οκ. Κάποια αρνητικά, δεν είναι ότι με σοκάρανε, ότι δεν ξέρω, είναι ότι έλεγα «πως ένας άνθρωπος χωρίς να ξέρει τίποτα, τίποτα… δεν έχεις ιδέα ούτε για τον έναν άνθρωπο, ούτε για τον άλλον άνθρωπο ούτε για τις συνθήκες, πώς γράφεις τόσο εμετικά πράγματα για έναν άνθρωπο που έχει κάνει μια καταγγελία χωρίς να έχεις ιδέα;».
Και το μένος με το οποίο εκφράζεσαι. Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι ενός χαρακτήρα πολύ κοντά στο «εγκληματικό», σε εισαγωγικά θα το βάλω. Μου έκανε τρομερή εντύπωση. Από εκεί και πέρα οφείλεις στη ζωή να ξεκινάς κάτι το οποίο θα σε κάνει εσένα να βγάλεις κάτι από πάνω σου. Γιατί γι’ αυτό το λόγο ξεκινάει.
Να βγάλεις κάτι το οποίο κουβαλάς, μπας και βοηθήσεις και κάποιον άλλον άνθρωπο. Και κάποια στιγμή όμως πρέπει να βάλεις μια τελεία. Δεν γίνεται αυτό να είναι μια αιώνια κατάσταση.
Πρέπει να τελειώσει. Και εφόσον για μένα ολοκληρώθηκε κιόλας και δικαστικά, τελείωσε με μία θετική εξέλιξη, με ένα θετικό τέλος, άρα εκεί οφείλεις να βάλεις μια τελεία και να προχωρήσεις.
Πηγή: zappit.gr
