Τέσσερα ρομάντζα κι ένα εισιτήριο για τον Νοέμβριο

Πέντε μυθιστορήματα από τις Εκδόσεις Ψυχογιός για τα βράδια που σκοτεινιάζει νωρίς και λες «άλλο ένα κεφάλαιο».

Ο Νοέμβριος είναι ο μήνας που κοιτάζεις από το παράθυρο, νομίζεις ότι έχει πάει εννιά και το ρολόι γράφει έξι. Μερικά βράδια, αυτή η πρόωρη νύχτα είναι η καλύτερη δικαιολογία για να μείνεις σπίτι και να ανοίξεις ένα βιβλίο.

Στη μία ιστορία σε περιμένει ένας ξενώνας στο Βερμόντ του 1997. Στην άλλη, ένα ραδιοφωνικό στούντιο λίγο πριν από μια χιονοθύελλα. Και κάπου ανάμεσά τους περνά ένα μπορντό τρένο με επιβάτες που έχουν πολλά στο μυαλό τους και λίγες στάσεις για να τα πουν.

1. «Ό,τι μας κάνει ευτυχισμένους» – Julie Olivia

Η Μισέλ μόλις έχει χωρίσει και αναλαμβάνει τον ξενώνα της μητέρας της σε μια μικρή πόλη του Βερμόντ. Είναι φθινόπωρο του 1997 και, ενώ εκείνη προσπαθεί να καταλάβει από πού να αρχίσει, ο καινούργιος της γείτονας μοιάζει να έχει βρει από καιρό τον ρυθμό του.

Ο Κλιφ μεγαλώνει το παιδί του, ξέρει να ζυμώνει και έχει την άνεση του ανθρώπου που νιώθει στον τόπο του. Η Μισέλ, πάλι, έχει κάθε λόγο να αναρωτιέται αν μπορεί να νιώσει κι εκείνη έτσι.

Γιατί αξίζει να το διαβάσεις: Ο ξενώνας είναι ωραία αφετηρία για μια ιστορία μετά τον χωρισμό. Η Μισέλ έχει δωμάτια να φροντίσει και ανθρώπους να υποδεχτεί, ενώ η ίδια ακόμη ψάχνει πού θέλει να μείνει. Το 1997 δίνει στο φλερτ μια γνώριμη αμηχανία: αν θέλεις μια αφορμή να μιλήσεις στον γείτονα, κάποια στιγμή πρέπει όντως να βγεις από την πόρτα σου.

2. «Σαν φύλλα το φθινόπωρο» – Misty Wilson

Η Έλις είχε φανταστεί αλλιώς την τελευταία της χρονιά στο λύκειο. Όταν οι γονείς της χωρίζουν, αφήνει το Μανχάταν και μετακομίζει με τη μητέρα της στο Μπραμπλ Φολς.

Εκεί ξαναβρίσκει τον Κούπερ, τον άλλοτε καλύτερό της φίλο και το πρώτο της φιλί. Εκείνος εργάζεται στην τοπική καφετέρια και κρατά τις αποστάσεις του. Το Φεστιβάλ των Πεσμένων Φύλλων, όπου η Έλις καλείται να βοηθήσει, κάνει αυτές τις αποστάσεις όλο και δυσκολότερο να τηρηθούν. Μπορείτε να βρείτε περισσότερους τίτλους στον επίσημο ιστότοπο Psichogios.gr.

Γιατί αξίζει να το διαβάσεις: Η πιο νεανική ιστορία της πεντάδας πιάνει μια αμηχανία που τη θυμάσαι και χρόνια μετά το λύκειο. Ξαναβλέπεις κάποιον που κάποτε ήξερες πολύ καλά και, ξαφνικά, δεν ξέρεις ούτε πώς να του πεις καλημέρα. Το φεστιβάλ δίνει στον Κούπερ και την Έλις πολλές τέτοιες μικρές στιγμές, ώσπου η πόλη όπου εκείνη βρέθηκε με το ζόρι αρχίζει να της φαίνεται οικεία.

3. «Και τώρα, πίσω σ’ εσένα» – B. K. Borison

Ο Τζάκσον αγαπά την τάξη και την προβλεψιμότητα του ραδιοφωνικού του στούντιο. Η Ντελάιλα προτιμά να βρίσκεται εκεί όπου συμβαίνει το ρεπορτάζ.

Δύο μετεωρολόγοι με εντελώς διαφορετικό τρόπο δουλειάς καλούνται να συνεργαστούν καθώς πλησιάζει μια χιονοθύελλα. Η Ντελάιλα χρειάζεται τη βοήθειά του για την αποστολή της και, ως αντάλλαγμα, αναλαμβάνει να του δείξει πόσο διασκεδαστικό μπορεί να είναι να ξεφεύγει πού και πού από το πρόγραμμά του.

Γιατί αξίζει να το διαβάσεις: Εδώ με κερδίζει το ραδιοφωνικό σκηνικό. Στον αέρα ο Τζάκσον ξέρει πότε να μιλήσει, πότε να κάνει παύση και πότε να δώσει τον λόγο στον άλλον. Μπροστά στη Ντελάιλα, το να βρει τι θέλει να πει είναι άλλη υπόθεση. Αν σου αρέσουν οι ρομαντικές κομεντί όπου πρώτα απολαμβάνεις να ακούς τους δύο ήρωες να μιλάνε, εδώ έχεις και μια χιονοθύελλα για να τους κρατήσει κοντά.

4. «Τα λάθη που κάναμε» – Lucy Score

Η Ζόι Μούντι, λογοτεχνική πράκτορας, βρίσκεται από τον εκδοτικό κόσμο του Μανχάταν σε μια μικρή πόλη της Πενσιλβάνια, με άδειο πορτοφόλι και μία πελάτισσα: την κολλητή της, Χέιζελ.

Το σχέδιο είναι να κάνει το επόμενο βιβλίο της Χέιζελ επιτυχία και να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη. Ο σπιτονοικοκύρης της, ο Γκέιτζ, έχει δικό του σχέδιο. Θέλει να κάνει οικογένεια και έχει ήδη προγραμματίσει τα επόμενα πέντε χρόνια, την ώρα που η Ζόι δυσκολεύεται ακόμη και με την εφαρμογή του ημερολογίου της.

Γιατί αξίζει να το διαβάσεις: Η Lucy Score βρίσκει χιούμορ σ’ αυτές τις μικρές ασυμβατότητες. Η Ζόι φοβάται τα ζώα, ο Γκέιτζ μένει σε αχυρώνα, κι όμως οι δυο τους δυσκολεύονται να κρατηθούν μακριά. Είναι το πιο πικάντικο ρομάντζο της λίστας και έχει μια ωραία ειρωνεία: η γυναίκα που προσπαθεί να πουλήσει μια ιστορία αγάπης για να φύγει από την πόλη, μπλέκει σε μια δική της όσο σχεδιάζει την επιστροφή.

5. «Οι επιβάτες της γραμμής Χάνκιου» – Hiro Arikawa

Ένα μπορντό ηλεκτρικό τρένο διασχίζει την ύπαιθρο της Ιαπωνίας. Η μία διαδρομή γίνεται την άνοιξη, η επιστροφή έξι μήνες αργότερα, όταν τα φύλλα αρχίζουν να πέφτουν.

Ανάμεσα στους επιβάτες είναι ένας νεαρός που γνωρίζει τη γυναίκα που πρόλαβε να δανειστεί το βιβλίο που ήθελε, καθώς και μια χήρα που μιλά με την εγγονή της για τον καινούργιο τους σκύλο. Για τους γύρω τους είναι απλώς συνεπιβάτες. Εμείς προλαβαίνουμε να δούμε λίγο από τη ζωή που κουβαλούν μαζί τους.

Γιατί αξίζει να το διαβάσεις: Αυτό είναι το «ένα» εισιτήριο του τίτλου. Έχει χώρο για ένα φλερτ που αρχίζει από ένα βιβλίο, αλλά και για μια γυναίκα που βρίσκει το θάρρος να φύγει από μια κακοποιητική σχέση. Η θαλπωρή του βρίσκεται στον τρόπο που στέκεται δίπλα στους ανθρώπους του, ακόμη κι όταν περνούν δύσκολα.

Το κλείνεις και σκέφτεσαι πόσες φορές έχεις καθίσει δίπλα σε κάποιον στο τρένο, αγνοώντας ότι εκείνη η διαδρομή μπορεί να ήταν η αρχή μιας εντελώς άλλης ζωής για εκείνον.