Καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ γιορτάζει την επέτειο της δεύτερης ορκωμοσίας του και εισέρχεται στο έκτο έτος της προεδρίας του, η κύρια λέξη που χαρακτηρίζει την θητεία του είναι εξουσία. Ο Τραμπ επιδιώκει την απόλυτη ισχύ και η διαχείρισή της αποτελεί το μεγαλύτερο στοίχημα για το υπόλοιπο της θητείας του.
Η διαχείριση εξουσίας και οι διεθνείς κρίσεις
Σε μια από τις πιο αμφιλεγόμενες αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής της θητείας του, ο Τραμπ απείλησε με τιμωρητικούς δασμούς τη Δανία και άλλες επτά χώρες του ΝΑΤΟ για να εξαναγκάσει την πώληση της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ. Οι εν λόγω χώρες εξέφρασαν έντονη αντίδραση, και η στρατηγική αυτή θεωρείται εξαιρετικά προβληματική.
Οι κινήσεις του Τραμπ έχουν επίσης ενισχύσει την αποφασιστικότητα του Πούτιν στην Ουκρανία, μειώνοντας δραματικά τις πιθανότητες επίλυσης της σύγκρουσης. Αν ο Τραμπ επιμείνει στην κατάληψη της Γροιλανδίας, οι επιπτώσεις θα είναι παγκόσμιες, με αλυσιδωτές συνέπειες ακόμη και για την Αυστραλία και τη λειτουργία του ΝΑΤΟ.
Η δημόσια αντίληψη και η εσωτερική πολιτική
Έρευνες δείχνουν ότι η αμερικανική κοινή γνώμη εκφράζει αυξανόμενη ανησυχία για την οικονομική διαχείριση, το κόστος ζωής και την ασφάλεια, ειδικά μετά τις επιχειρήσεις της ICE σε πόλεις όπως η Μινεάπολις. Η πολιτική του Τραμπ στο εξωτερικό συχνά επισκιάζει την προσοχή στην καθημερινότητα των Αμερικανών, ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πτώση της δημοτικότητας του: ποσοστά έγκρισης μόλις 40% και δυσαρέσκειας στο 60%.
Η σκληρή του στάση σε θέματα μετανάστευσης και η χρήση επιθετικών οικονομικών μέτρων επηρεάζουν αρνητικά την υποστήριξη του από το εκλογικό σώμα.
Trumpism στη δεύτερη θητεία
Μετά τις εκλογές του 2024, ο Τραμπ ακολούθησε τρεις βασικούς πυλώνες του Trumpism:
- Νατιβισμός – υπεροχή των Αμερικανών πολιτών έναντι των μεταναστών
- Προστατευτισμός και δασμοί – επιβολή οικονομικών μέτρων σε ξένες εταιρείες
- Εθνικισμός “America First” – προτεραιότητα των συμφερόντων των ΗΠΑ
Ωστόσο, στον τέταρτο πυλώνα – την εξωτερική πολιτική “America-First” – ο Τραμπ αναδιαμόρφωσε πλήρως την αμερικανική διπλωματία, αποσύροντας τις ΗΠΑ από πολλές διεθνείς οργανώσεις, μειώνοντας τη βοήθεια σε τρίτες χώρες και προσανατολιζόμενος στην απεριόριστη χρήση εξουσίας για γεωστρατηγικούς στόχους όπως η Ιράν και η Βενεζουέλα.
Εσωτερικές προκλήσεις και οικονομική πίεση
Η εμμονή του Τραμπ στην απόλυτη εξουσία έχει πολιτικό κόστος στο εσωτερικό. Οι Αμερικανοί αμφισβητούν τις στρατηγικές του, από τις τιμωρητικές δασμολογικές πολιτικές μέχρι τη διαχείριση της οικονομίας, με τις τιμές τροφίμων να αυξάνονται και τη δημοτικότητα του να φθίνει.
Η προσπάθειά του να ελέγξει την Ομοσπονδιακή Τράπεζα και να επηρεάσει δικαστικές διαδικασίες ενισχύει την αντίληψη ότι επιχειρεί να υπερβεί τα παραδοσιακά όρια εξουσίας του Προέδρου.
Οι κίνδυνοι από την επιδίωξη απόλυτης εξουσίας
Καθώς ο Τραμπ εδραιώνει την ισχύ του, οι προσωπικές του επιδιώξεις γίνονται πράξεις που επηρεάζουν τόσο την αμερικανική δημοκρατία όσο και τις διεθνείς συμμαχίες. Απειλές για στρατιωτικές ενέργειες, στρατηγικοί δασμοί και η ιδέα ακύρωσης των ενδιάμεσων εκλογών υπογραμμίζουν τον κίνδυνο κατάχρησης εξουσίας με παγκόσμιες επιπτώσεις.
Η έκτη χρονιά της θητείας του Τραμπ σηματοδοτεί μια συγκέντρωση εξουσίας χωρίς προηγούμενο, που θέτει στο επίκεντρο τη διαχείριση της δύναμης, τη διεθνή σταθερότητα και την εσωτερική δημοκρατική ισορροπία.
