Στον κόσμο της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας υπάρχουν συγγραφείς που επιλέγουν να κινηθούν μακριά από περίπλοκες αφηγηματικές κατασκευές και να στραφούν προς κάτι πιο άμεσο και ανθρώπινο: τις καθημερινές σχέσεις, τα συναισθήματα και τις μικρές ιστορίες που όλοι, λίγο ή πολύ, έχουμε ζήσει. Με αυτόν τον τρόπο γράφει και το Φυστίκι ΠουΚυλάει, το ιδιαίτερο ψευδώνυμο μιας συγγραφέα που έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια ζεστή και ουσιαστική σχέση με το αναγνωστικό της κοινό.
Τα βιβλία της κινούνται σε γνώριμα μονοπάτια της ανθρώπινης εμπειρίας, με ιστορίες που βασίζονται σε καταστάσεις της καθημερινότητας και χαρακτήρες στους οποίους ο αναγνώστης μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει κομμάτια του εαυτού του. Η γραφή της είναι άμεση και προσβάσιμη, στοιχείο που φαίνεται να αποτελεί συνειδητή στάση απέναντι στη λογοτεχνία.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, το Φυστίκι ΠουΚυλάει μιλά για τη σχέση της με τους αναγνώστες, για την απλότητα στη γραφή, για το πώς αντιμετωπίζει την κριτική αλλά και για το νέο, πιο σκοτεινό βιβλίο που ετοιμάζει.
1) Το «Φυστίκι Που Κυλάει» ξεκίνησε ως μια διαδικτυακή φωνή και κατέληξε σε συγγραφικό έργο με φυσική παρουσία στο βιβλίο. Πότε αντιληφθήκατε ότι αυτό που γράφατε μπορούσε να σταθεί και εκτός οθόνης;
Εξ αρχής, ο σκοπός ήταν να υπάρξουν βιβλία. Το “Φυστίκι ΠουΚυλάει” δημιουργήθηκε για να βρει δρόμο στα βιβλιοπωλεία και στα σπίτια των
ανθρώπων, όχι να παραμείνει μια διαδικτυακή φωνή. Το ίντερνετ ήταν (και είναι) το μέσον του συγγραφέα να προσεγγίσει το κοινό, ίσως και εκείνους που δεν διαβάζουν βιβλία συχνά.
2) Το όνομα “Φυστίκι Που Κυλάει”, έχει αποκτήσει τη δική του ταυτότητα. Πίσω από αυτό, όμως, υπάρχει ένας άνθρωπος. Τι θεωρείτε ότι αξίζει να γνωρίζει το κοινό για τη γυναίκα πίσω από το «Φυστίκι Που Κυλάει» και τι επιλέγετε συνειδητά να μένει εκτός;
Είμαι μαμά, σύζυγος, κόρη με τα καθημερινά μου προβλήματα και τη ρουτίνα μου όπως όλοι. Μετά από σκληρή δουλειά και μεγάλη προσπάθεια, κατάφερα να ζω, να έχω κάνει επάγγελμα αυτό που πάντα αγαπούσα, να γράφω. Τα γραπτά μου λοιπόν, οι λέξεις μου, είναι διαθέσιμες σε όλους. Κατά τ’ άλλα, όσο γίνεται και στο μέτρο που αυτό είναι εφικτό, δεν επιθυμώ να βασίζομαι στην αναγνωρισιμότητα της φυσικής μου παρουσίας – αλλά της φυσΤικής (lol).
Διάβασε ακόμα: Ανεμοδαρμένα Ύψη: Η ωμή όψη του έρωτα που έγινε διαχρονικό αριστούργημα
3) Τα κείμενά σας συχνά έχουν προσωπικό χαρακτήρα και αγγίζουν εμπειρίες που πολλοί αναγνώστες αναγνωρίζουν ως δικές τους. Πόσο δύσκολη είναι αυτή η έκθεση;
Είναι λυτρωτικό, είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας. Οι άνθρωποι ταυτίζονται μαζί μου, εγώ με εκείνους και η κοινή εμπειρία βοηθάει όλους μας να μη νιώθουμε μόνοι. Ειδικά σε ότι αφορά θέματα ψυχικής υγείας, που βαραίνουν σχεδόν όλους μας. Η αίσθηση πως αυτό που νιώθεις δεν σε περιθωριοποιεί, όλοι μαζί δίπλα δίπλα περπατάμε. Το να γνωρίζεις πως συμβαδίζεις με κάποιον, ενισχύει την αλληλοϋποστήριξη.
3.1) Υπάρχουν όρια που δεν ξεπερνάτε, ακόμη κι αν ξέρετε ότι το κοινό θα ταυτιζόταν;
Δεν το έχω σκεφτεί, αλλά προσπαθώ γενικά να μην εργαλοιοποιώ την επιρροή μου σε θέματα που δεν έχω γνώση. Προσπαθώ να απέχω από τη μάστιγα του να εκφέρω άποψη για όλα πια. Δεν χρειάζεται.
4) Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στη μετάβαση από το σύντομο, άμεσο γράψιμο των social media στη συγγραφή ενός ολοκληρωμένου βιβλίου;
Καταρχάς τα δικά μου κείμενα στα σόσιαλ μίντια δεν είναι ποτέ σύντομα, είναι μικρά βιβλία από μόνα τους, κάθε μέρα ο κόσμος διαβάζει κατεβατά, την ιδρώνουν τη φανέλα οι αναγνώστες μου! Από κει και πέρα, ακριβώς επειδή κάνω πολλά πράγματα μαζί, επαγγελματικά και σε προσωπικό επίπεδο, είναι δύσκολο να ολοκληρώσω ένα βιβλίο απερίσπαστη σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οπότε, θα έλεγα πως η μεγαλύτερη πρόκληση για μένα, είναι πάντα ο χρόνος.
5) Τα βιβλία σας κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Διόπτρα. Τι ήταν για εσάς αδιαπραγμάτευτο να διατηρηθεί αναλλοίωτο στη μετάβαση από το ψηφιακό στο έντυπο;
Το να διατηρώ τον τελευταίο λόγο στη δουλειά μου. Τα κείμενα μου, η φωνή μου, να παραμένουν αναλλοίωτα – το ύφος μου. Να μπορεί ο κόσμος να αναγνωρίσει τη δουλειά μου, χωρίς καν να δει το όνομά μου. Και η ΔΙΟΠΤΡΑ φρόντισε να γίνει ακριβώς αυτό.
6) Η σχέση σας με το κοινό είναι άμεση και ενεργή. Σε ποιο βαθμό αυτή η σχέση επηρεάζει τη γραφή σας;
Πάρα πολύ. Καταρχάς είναι μεγάλο κίνητρο, γιατί όσο γράφω μιλάω ταυτόχρονα με τους αναγνώστες μου, με βοηθάνε σε πραγματικό χρόνο, να εξελίσσω τις ιστορίες μου, όταν “κολλάω” κάπου, ζητάω τη βοήθεια τους και ανταποκρίνονται πάντα!
6.1) Νιώθετε ποτέ την πίεση των προσδοκιών ή την ανάγκη να ανταποκριθείτε σε μια εικόνα που έχει ήδη σχηματιστεί;
Ναι, αλλά προς το παρόν τουλάχιστον, λειτουργεί θετικά. Να είμαι καλή σε αυτό που κάνω, να είμαι συνεπής σε αυτό που κάνω. Ο κόσμος περιμένει να γελάσει, να κλάψει, να ταυτιστεί. Καλώς λοιπόν κάνουν και έχουν απαιτήσεις από εμένα. Είναι μοχλός πίεσης που με κάνει να πηγαίνω μπροστά.
Διάβασε ακόμα: «Γυναίκα Κάτω» – ένα βιβλίο που δεν φωνάζει, αλλά σου μιλάει χαμηλόφωνα
7) Σε μια εποχή υπερπροσφοράς κειμένων και βιβλίων, τι πιστεύετε ότι κάνει έναν αναγνώστη να σταθεί πραγματικά σε ένα βιβλίο και να το θυμάται πέρα από την πλοκή του;
Ότι ταυτίστηκε με αυτό που διάβασε. Ότι έχει νιώσει όσα περιγράφονται, τα έχει ζήσει, έχει περπατήσει τον δρόμο του πρωταγωνιστή μου. Αυτό ξέρω να κάνω καλά. Να φέρνω κοντά, τον αναγνώστη μου στον πρωταγωνιστή μου.
8) Τα βιβλία σας βασίζονται σε καθημερινές καταστάσεις και συναισθήματα, χωρίς αφηγηματικές ακροβασίες. Είναι για εσάς η απλότητα συνειδητή επιλογή ή αναγκαιότητα;
Μου βγαίνει αβίαστα, οπότε φαντάζομαι πως συμβαίνει αυτό, επειδή αυτό ξέρω να κάνω. Ίσως μάλιστα αυτό μόνο να μπορώ να κάνω. Τα βιβλία μου είναι εύκολα, απλά γραμμένα. Ίσως επειδή έτσι μόνο μπορώ να γράφω.
9) Πώς διαχειρίζεστε την κριτική, είτε προέρχεται από επαγγελματίες του χώρου είτε από αναγνώστες που νιώθουν οικειότητα μαζί σας;
Εκνευρίζομαι, θυμώνω, κολακεύομαι, χαίρομαι, στεναχωριέμαι – όλα μαζί. Επηρεάζομαι σίγουρα. Και δεν πιστεύω αυτούς που λένε πως δεν τους νοιάζει, όλους μας ενοχλεί το να μην αρέσουμε σε όλους, το οποίο είναι πρακτικά ανέφικτο έτσι; Κι όμως, όλοι έχουμε ανάγκη την καθολική αποδοχή. Και ας μην το παραδεχόμαστε.
10) Υπάρχουν πλευρές της ζωής σας που επιλέγετε συνειδητά να μη μετατρέπονται ποτέ σε κείμενο;
Ναι. (Mονολεκτική απάντηση lol)
Διάβασε ακόμα: Βιβλιοκριτική: In Memoriam της Alice Winn – Ο έρωτας ως αντίβαρο στη φρίκη του πολέμου
10.1) Πρόκειται περισσότερο για αυτοπροστασία ή για καθαρά συγγραφική στάση;
Αν ο κάθε δημιουργός είναι δοχείο και στάζει γουλιά γουλιά τη δουλειά του στα ποτήρια των ανθρώπων, νομίζω πως πρέπει να κρατάει και για τον εαυτό του λίγο κρασί, δεν γίνεται να το μοιράσει όλο. Πρέπει να κρατάει σταγόνες, μέσα στο δοχείο του μυαλού του για τον εαυτό του και αυτές γίνονται μαγιά, που θα γίνουν κι άλλες ιστορίες, κι άλλα βιβλία, στη συνέχεια.
11) Κλείνοντας, ποιοι είναι οι επόμενοι συγγραφικοί σας σχεδιασμοί; Τι θα θέλατε ή τι μπορείτε να μας πείτε για όσα ετοιμάζετε αυτή την περίοδο;
Ετοιμάζω το πρώτο μου αληθινά σκοτεινό βιβλίο, μία ιστορία βαθύτατου μίσους και εκδίκησης και ανυπομονώ να το πάρεις και εσύ στα χέρια σου να το διαβάσεις! Αν σου αρέσει, πάει να πει πως κάτι έκανα τελικά, κάτι κατάφερα!
Η συζήτηση με το Φυστίκι ΠουΚυλάει αποκαλύπτει έναν δημιουργό που αντιμετωπίζει τη γραφή ως έναν τρόπο ουσιαστικής επικοινωνίας με τον αναγνώστη. Οι ιστορίες της βασίζονται σε εμπειρίες και συναισθήματα που πολλοί έχουν ζήσει, δημιουργώντας έτσι μια αίσθηση ταύτισης και οικειότητας με το κοινό.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το στοιχείο που κάνει ένα βιβλίο να μένει στη μνήμη: η αίσθηση ότι κάποιος περιέγραψε με λέξεις κάτι που έχουμε ήδη νιώσει. Και όπως φαίνεται και από όσα μοιράζεται στη συνέντευξη, το συγγραφικό της ταξίδι συνεχίζεται, με νέες ιστορίες και νέους χαρακτήρες που βρίσκονται ήδη στον δρόμο προς τους αναγνώστες.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓIA ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Το Φυστίκι ΠουΚυλάει είναι το ψευδώνυμο μιας Ελληνίδας συγγραφέως που έγινε αρχικά γνωστή μέσα από τα κείμενά της στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Με γραφή που αντλεί έμπνευση από την καθημερινότητα και τις ανθρώπινες εμπειρίες, έχει δημιουργήσει ένα πιστό αναγνωστικό κοινό που ταυτίζεται με τις ιστορίες και τους χαρακτήρες της.
Τα βιβλία της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Διόπτρα και χαρακτηρίζονται από άμεσο λόγο, απλή αφήγηση και έντονο συναισθηματικό υπόβαθρο. Μέσα από τα κείμενά της εξερευνά θέματα που αφορούν τις ανθρώπινες σχέσεις, την προσωπική εμπειρία και τη σύγχρονη καθημερινότητα.
- Ο Σταύρος ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ είναι book content creator, κριτικός βιβλίων και λάτρης των ταξιδιών. Μοιράζεται προτάσεις ανάγνωσης, βιβλιοκριτικές και λογοτεχνικά αφιερώματα, συνδέοντας κάθε ιστορία με μια διαδρομή και κάθε σελίδα με μια εμπειρία.
Ακολουθήστε τον:
στο Instagram: https://www.instagram.com/book_reviews_gr?igsh=bjNwdHpvem1raWN5
στο TikTok: https://www.tiktok.com/@book_reviews_gr?_r=1&_t=ZN-93GFUfDIvry
και στο προσωπικό του blog: https://bookreviewsgr.blogspot.com/?m=1
Ενδιαφέρεσαι για περισσότερες συνεντεύξεις κορυφαίων συγραφέων; Κάνε κλικ στα παρακάτω:
- Συνέντευξη με τον μεγάλο IAN RANKIN: «Το έγκλημα είναι ένας τρόπος να κατανοήσουμε τον κόσμο που ζούμε»
- Βιβλίο: Συνέντευξη με τον Jason Rekulak – ο “μαιτρ” του ψυχολογικού θρίλερ αποκαλύπτεται
- Συνέντευξη με τη Σόνια Σαουλίδου: Το σκοτάδι, η αλήθεια και το “Ουδέν Κρυπτόν”
- Συνέντευξη: Λένα Μαντά – “η συγγραφή για μένα είναι μεγάλος έρωτας”
