Το Χόλιγουντ φαίνεται πως συχνά βάζει μόνο του… τρικλοποδιές στον εαυτό του.
Η τελετή απονομής των Όσκαρ 2026, με παρουσιαστή τον Κόναν Ο’Μπράιεν, είχε ορισμένες απολαυστικές στιγμές, αρκετές συγκινήσεις και μια ιστορική ισοπαλία – μόλις την έβδομη στην ιστορία του θεσμού, στην κατηγορία Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της βραδιάς κύλησε με μακροσκελείς ομιλίες και επαναλαμβανόμενα σχόλια που συχνά κούρασαν τους τηλεθεατές.
Οι στιγμές που ξεχώρισαν
Ανάμεσα στις πιο συγκινητικές στιγμές της τελετής ήταν το αφιέρωμα In Memoriam, το οποίο τίμησε σημαντικές προσωπικότητες του κινηματογράφου που έφυγαν από τη ζωή. Το κοινό συγκινήθηκε ιδιαίτερα βλέποντας να τιμώνται θρυλικά ονόματα όπως ο Rob Reiner, ο Robert Redford, η Diane Keaton, η Catherine O’Hara και ο Robert Duvall.
Εντυπωσιακή ήταν και η έναρξη της τελετής. Ο Κόναν Ο’Μπράιεν εμφανίστηκε μεταμφιεσμένος ως η κωμική μάγισσα χαρακτήρας Aunt Gladys από την ταινία «Weapons», προσφέροντας ένα από τα πιο διασκεδαστικά openings των τελευταίων χρόνων στα Όσκαρ.
Κατά τη διάρκεια του σκετς, τον καταδίωκαν παιδιά μέσα από σκηνές των υποψήφιων ταινιών για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που θύμιζε κινηματογραφική παρωδία.
Μουσικές στιγμές που αναζωογόνησαν τη βραδιά
Ανάσα στη μακρά τελετή έδωσαν και οι μουσικές εμφανίσεις.
Ιδιαίτερα ξεχώρισαν:
- το τραγούδι «Golden» από την ταινία «KPop Demon Hunters», που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού
- το «I Lied to You» από το φιλμ «Sinners»
Οι δυνατές αυτές ερμηνείες ήταν από τις λίγες στιγμές που κράτησαν ζωντανό το ενδιαφέρον των τηλεθεατών.
Πολιτικά σχόλια αντί για ψυχαγωγία
Παρά τις καλές στιγμές, μεγάλο μέρος της τελετής κυριάρχησε από πολιτικές τοποθετήσεις και μακροσκελείς δηλώσεις.
Πολλοί από τους νικητές χρησιμοποίησαν τον χρόνο τους για να σχολιάσουν διεθνή ζητήματα, κάτι που συχνά έδινε την αίσθηση κηρύγματος χωρίς ιδιαίτερο συναίσθημα.
Σε μία από τις πιο συζητημένες παρεμβάσεις, ο ηθοποιός Javier Bardem, παρουσιάζοντας την κατηγορία Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας, δήλωσε: «Όχι στον πόλεμο και ελευθερία στην Παλαιστίνη».
Αντίστοιχα σχόλια ακούστηκαν και από άλλους καλλιτέχνες, αν και αρκετοί θεατές θεωρούν ότι τέτοιες τοποθετήσεις απομακρύνουν την τελετή από τον βασικό της σκοπό: τον εορτασμό του κινηματογράφου.
Αμφιλεγόμενα αστεία και αντιδράσεις
Δεν έλειψαν και οι ατυχείς στιγμές.
Ο ηθοποιός Kumail Nanjiani προκάλεσε έντονες αντιδράσεις με ένα αμφιλεγόμενο αστείο για το Ολοκαύτωμα κατά τη διάρκεια παρουσίασης για τη διάρκεια των ταινιών.
Παράλληλα, ο πρώην παρουσιαστής των Όσκαρ Jimmy Kimmel εμφανίστηκε για λίγο στη σκηνή, κάνοντας σατιρικό σχόλιο για τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump και το ντοκιμαντέρ «Melania».
Μια τελετή χωρίς εκπλήξεις
Ένας ακόμη λόγος που η βραδιά φάνηκε υποτονική ήταν η προβλεψιμότητα των αποτελεσμάτων.
Οι περισσότερες κατηγορίες εξελίχθηκαν όπως ακριβώς προέβλεπαν οι αναλυτές, με ελάχιστες ανατροπές.
Η ταινία «One Battle After Another» κυριάρχησε τελικά στη βραδιά, κερδίζοντας:
- Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας
- Σκηνοθεσίας
- Διασκευασμένου Σεναρίου
- Μοντάζ
- Β’ Ανδρικού Ρόλου (Sean Penn)
- Casting
Αντίθετα, η ταινία «Sinners», που είχε συγκεντρώσει 16 υποψηφιότητες και θεωρούνταν φαβορί μετά τη νίκη της στα SAG Awards, δεν κατάφερε να κυριαρχήσει όπως πολλοί περίμεναν.
Οι βασικοί νικητές της βραδιάς
Μεταξύ των σημαντικότερων βραβείων:
- Η Jessie Buckley κέρδισε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία «Hamnet».
- Ο Michael B. Jordan απέσπασε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για το «Sinners», επικρατώντας των Timothée Chalamet και Leonardo DiCaprio.
Η νίκη του Jordan ίσως να εξέπληξε κάποιους, ωστόσο είχε ήδη θεωρηθεί φαβορί μετά την επικράτησή του στα SAG Awards.
Το μέλλον των Όσκαρ
Σε τρία χρόνια, η τελετή των Όσκαρ αναμένεται να μεταδοθεί μέσω YouTube, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για τον θεσμό.
Η αλλαγή αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για μια ουσιαστική ανανέωση της διοργάνωσης: λιγότερες κουραστικές ομιλίες και περισσότερη έμφαση στη μαγεία του κινηματογράφου.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, τα Όσκαρ θα έπρεπε να είναι μια γιορτή για την αγάπη μας για τις ταινίες — και όχι μια ατελείωτη σειρά από λόγους που μοιάζουν περισσότερο με διαλέξεις.
