Σε έναν κόσμο που καταρρέει από τη φρίκη του πολέμου, ο έρωτας ανθίζει κρυφά. Το In Memoriam της Alice Winn δεν είναι απλώς ένα ιστορικό μυθιστόρημα· είναι μια βαθιά, ανθρώπινη ιστορία για τη δύναμη των συναισθημάτων που επιβιώνουν ακόμη και στις πιο ακραίες συνθήκες. Μια αγάπη που γεννιέται πριν τον πόλεμο, αλλά ανθεί παρά την καταστροφή, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και η πιο σκοτεινή ιστορία μπορεί να φωτιστεί από το συναίσθημα.
Το In Memoriam της Alice Winn δεν είναι ένα πολεμικό μυθιστόρημα με την κλασική έννοια του όρου. Πάνω απ’ όλα, πρόκειται για ένα βιβλίο που εξετάζει το συναίσθημα και το πώς αυτό δοκιμάζεται όταν βρεθεί αντιμέτωπο με τη βαρβαρότητα της Ιστορίας.
Η ιστορία εκτυλίσσεται κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως ο πυρήνας της δεν βρίσκεται στα χαρακώματα ούτε στις μάχες. Η ουσία βρίσκεται στην εφηβεία, στα πρώτα χρόνια, σε μια σχέση που γεννιέται αθόρυβα, σχεδόν άτσαλα, όπως συμβαίνει συχνά με τα πιο αληθινά αισθήματα. Ο έρωτας ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές δεν προκύπτει από τον πόλεμο — τον προϋπάρχει. Ο πόλεμος απλώς τον ξεγυμνώνει, τον φέρνει στα άκρα και τον αναγκάζει να αποκαλυφθεί.
Η δύναμη του βιβλίου έγκειται στο γεγονός ότι η Winn δεν χρησιμοποιεί τον πόλεμο για εντυπωσιασμό. Τον χρησιμοποιεί ως αντίθεση: από τη μία η απόλυτη μηχανή θανάτου, από την άλλη η ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση, τρυφερότητα και αγάπη. Ο αναγνώστης συγκινείται όχι από τις μάχες, αλλά από τη συνύπαρξη του έρωτα με τη φρίκη — από το πόσο παράταιρα, αλλά αληθινά, μπορούν να συνυπάρξουν.
Η γραφή της Winn είναι συγκρατημένη και ελεγχόμενη, χωρίς περιττές εξάρσεις. Δεν εκβιάζει το συναίσθημα· το αφήνει να προκύψει από μόνο του. Οι ήρωες παρουσιάζονται ως νέοι άνθρωποι με φόβους, αμφιβολίες και εσωτερικές συγκρούσεις, και ακριβώς γι’ αυτό πείθουν τον αναγνώστη.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η απόδοση της ερωτικής σχέσης μεταξύ δύο αντρών, χωρίς ωραιοποίηση, διδακτισμό ή πρόθεση πρόκλησης. Η σχέση εμφανίζεται εύθραυστη, σιωπηλή, γεμάτη ανείπωτα συναισθήματα — κάτι που ταιριάζει απόλυτα στην εποχή και το πλαίσιο του βιβλίου.
Το In Memoriam δεν κραυγάζει. Είναι ένα βιβλίο που μένει στη μνήμη, λειτουργεί αθόρυβα αλλά επίμονα. Όταν τελειώσει, αυτό που απομένει δεν είναι οι εικόνες του πολέμου, αλλά η αίσθηση μιας αγάπης που προσπάθησε να υπάρξει μέσα σε έναν κόσμο που κατέρρεε.
Βαθμολογία: ⭐⭐⭐⭐⭐ (5/5)
Ένα ώριμο, καλογραμμένο και βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα. Από εκείνα που συγκλονίζουν όχι με θόρυβο, αλλά με σιωπή.
