Η θεατρική παράσταση «Αντίστροφη Μέτρηση» στο Altera Pars
Δεν είναι εύκολο να μιλήσεις για μια παράσταση που σε ακουμπά σε τόσο προσωπικό επίπεδο. Γιατί τότε δεν κρίνεις μόνο το έργο· κρίνεις και τον εαυτό σου μέσα σε αυτό.
Η θεατρική παράσταση «Αντίστροφη Μέτρηση» στο Altera Pars είναι ακριβώς αυτό: ένα έργο που δεν περιορίζεται στο να αφηγηθεί μια ιστορία, αλλά σε καλεί να επανεξετάσεις τη δική σου. Να σταθείς απέναντι στον χρόνο, στις επιλογές σου, σε όσα άφησες για «αργότερα».
Το έργο και η υπαρξιακή του καρδιά
Το κείμενο των Μίμη Καπέρδου και Κατερίνας Παπασιδέρη, σε σκηνοθεσία της δεύτερης, τοποθετεί στο κέντρο τη μορφή της Κατίνας. Μιας γυναίκας που έζησε με απόλυτη συνέπεια απέναντι στις υποχρεώσεις της. Μητέρα, σύζυγος, στήριγμα, παρούσα για όλους.
Μόνο που αυτή η διαρκής προσφορά δεν συνοδεύτηκε ποτέ από μια ουσιαστική ερώτηση:
τι θέλω εγώ;
Η «Αντίστροφη Μέτρηση» δεν μιλά για μια ακραία ζωή. Μιλά για την καθημερινότητα. Και ακριβώς γι’ αυτό πονά.
Σκηνοθεσία και δραματουργική προσέγγιση
Η δραματουργική επιλογή της παρουσίας ενός Αρχάγγελου λειτουργεί ευφυώς. Δεν πρόκειται για μεταφυσικό εντυπωσιασμό, αλλά για έναν καθρέφτη συνείδησης. Έναν συνομιλητή που φέρνει τη σύγκρουση όχι στο εξωτερικό πεδίο, αλλά βαθιά μέσα στον άνθρωπο.
Η σύγκρουση δεν είναι θεαματική· είναι υπαρξιακή.
Η σκηνοθεσία της Κατερίνας Παπασιδέρη αποδεικνύει ωριμότητα και καθαρή θεατρική σκέψη. Κρατά με ακρίβεια τις ισορροπίες ανάμεσα στη συγκίνηση και το μέτρο, αποφεύγοντας τον μελοδραματισμό, χωρίς όμως να φοβάται το συναίσθημα.
Υπάρχουν στιγμές που το κοινό βουρκώνει — και ακριβώς εκεί, με μια ατάκα, με μια λεπτή σκηνοθετική μετατόπιση, με μια δόση χιούμορ τοποθετημένη τη σωστή στιγμή, η ένταση αποφορτίζεται χωρίς να ακυρώνεται.
Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι ένστικτο δημιουργού.
Η ερμηνεία της Κατερίνας Παπασιδέρη ως Κατίνα
Στον πυρήνα της παράστασης βρίσκεται η ερμηνεία της ίδιας ως Κατίνας. Η προσέγγισή της είναι εσωτερική, ελεγχόμενη, σχεδόν σιωπηλά εκρηκτική.
Δεν επενδύει σε εξάρσεις αλλά σε ρωγμές.
Σε μικρές αλλαγές βλέμματος.
Σε παύσεις που αποκτούν δραματικό βάρος.
Σε μια σωματικότητα που μεταβάλλεται όσο βαραίνει η συνειδητοποίηση.
Η Κατίνα της δεν είναι σύμβολο.
Είναι άνθρωπος.
Και αυτό την κάνει αναγνωρίσιμη και βαθιά συγκινητική.
Η Κατερίνα Παπασιδέρη αποδεικνύει ότι είναι ένα πολυδιάστατο και ουσιαστικό καλλιτεχνικό πρόσωπο. Συνδυάζει τη συγγραφική συμμετοχή, τη σκηνοθετική ματιά και την ερμηνευτική παρουσία με συνοχή και αυτογνωσία. Δεν επιδιώκει να επιβληθεί· επιδιώκει να υπηρετήσει το έργο. Και αυτό είναι ένδειξη καλλιτεχνικής ωριμότητας.
Οι υπόλοιπες ερμηνείες και το σύνολο της παράστασης
Η παράσταση δεν είναι μονοκεντρική. Το σύνολο των τεσσάρων ηθοποιών λειτουργεί αρμονικά και με ακρίβεια.
Η Αθηνά Λάτση, ο Νίκος Μελάς και ο Γιώργος Παππάς αναλαμβάνουν πολλαπλούς ρόλους, μετακινούμενοι με ευελιξία ανάμεσα σε χαρακτήρες και ενέργειες. Οι μεταμορφώσεις τους δεν βασίζονται σε επιφανειακές διαφοροποιήσεις αλλά σε καθαρές αλλαγές ρυθμού και στάσης.
Σε μια σκηνική συνθήκη λιτή, χωρίς υπερβολικά στηρίγματα, καλούνται να χτίσουν κόσμο. Και το καταφέρνουν.
Κανένας ρόλος δεν λειτουργεί διακοσμητικά. Όλοι έχουν δραματουργική αναγκαιότητα. Όλοι συμβάλλουν στη διαδρομή της ηρωίδας. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύνολο δεμένο, με ρυθμό και εσωτερική συνοχή, χωρίς εγωκεντρικές εκτροπές.
Χιούμορ, συγκίνηση και ισορροπία
Ένα ακόμη στοιχείο που ξεχωρίζει στην Αντίστροφη Μέτρηση στο Altera Pars είναι η διαχείριση της κωμικότητας. Το έργο δεν βυθίζεται στη βαριά ατμόσφαιρα που θα μπορούσε εύκολα να το κατακλύσει.
Αντίθετα, ενσωματώνει στιγμές χιούμορ και ειρωνείας που λειτουργούν ως αναγκαίες ανάσες. Το γέλιο δεν ακυρώνει τη συγκίνηση.
Την εντείνει.
Γιατί αξίζει να δεις την «Αντίστροφη Μέτρηση» στο Altera Pars
Φεύγοντας από το Altera Pars, δεν αναλύεις μόνο την ποιότητα της παραγωγής. Αναρωτιέσαι…
Πόσες φορές έβαλες τον εαυτό σου τελευταίο;
Πόσες αποφάσεις πήρες από φόβο;
Πόσες μέρες ζεις μηχανικά, περιμένοντας «την κατάλληλη στιγμή»;
Η θεατρική παράσταση «Αντίστροφη Μέτρηση» στο Altera Pars είναι μια παράσταση ουσίας. Με καθαρή σκηνοθετική γραμμή, με ερμηνείες που υπηρετούν το σύνολο και με μια κεντρική δημιουργό που αποδεικνύει ότι διαθέτει ταλέντο, μέτρο και βαθιά κατανόηση του θεάτρου.
Δεν είναι εύκολο να παραδεχτείς ότι ίσως άφησες τη ζωή σου να περάσει σε αναμονή.
Αλλά αυτή η παράσταση δεν σε συντρίβει. Σε αγκαλιάζει.
Σε κάνει να γελάς ενώ έχεις βουρκώσει.
Σε κάνει να σκέφτεσαι χωρίς να σε βαραίνει.
Σε κάνει να φεύγεις ελαφρύτερος, παρότι σου μίλησε για το πιο βαρύ πράγμα: τον χρόνο.
Και μόνο γι’ αυτό, αξίζει να τη δεις.
Γιατί κάποια στιγμή, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά για όλους μας.
Το θέμα είναι αν μέχρι τότε έχουμε προλάβει να ζήσουμε.
