Την τιμητική της έχει και φέτος η παραδοσιακή μαγειρίτσα, η ελληνική σούπα που καταναλώνεται μετά την Ανάσταση και πρωταγωνιστεί στο πασχαλινό τραπέζι.
Ο Δημήτρης Τσαρούχας, που διατηρεί ένα από τα πιο παλιά μαγαζιά που φτιάχνουν μαγειρίτσα, εξηγεί πως οι Θεσσαλονικείς έχουν πάρει μαγειρίτσα μέχρι και κατεψυγμένη για να τη μεταφέρουν στο χωριό ή να τη στείλουν σε δικούς τους στο εξωτερικό, ενώ από το 1990 μέχρι σήμερα έχει πουλήσει πολλές χιλιάδες μερίδες, με στόχο την «100άρα».
«Κάθε χρόνο τέτοια περίοδο δεν παίρνουμε ανάσα και δουλεύουμε όλοι για το καλύτερο αποτέλεσμα. Αρκετοί είναι αυτοί που πήραν ήδη τη σούπα και σε πακέτο, και περιμένουμε, όπως κάθε χρόνο, ουρές το Μεγάλο Σάββατο μέχρι να κλείσει το μαγαζί, μέχρι και το μεσημέρι. Ο Έλληνας ακολουθεί την παράδοση και το έθιμο και, επειδή δεν είναι εύκολο να τη φτιάξει κάποιος στο σπίτι –τουλάχιστον όχι για όλους– κυρίως γιατί θέλει μεγάλη προετοιμασία και εξονυχιστικό καθάρισμα εντέρων. Έτσι, κάνουν παραγγελίες, μεγάλες ή μικρότερες, ανάλογα με τον αριθμό των μελών της οικογένειας ή των καλεσμένων, για να μαλακώσει το στομάχι μετά τη νηστεία», λέει ο Δημήτρης Τσαρούχας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Εξηγεί ότι εδώ και μέρες κατεψυγμένα πακέτα στο εξωτερικό κυρίως στη Ρωσία και τη Γερμανία κάτι που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, καθώς όπου υπάρχουν Έλληνες θέλουν και τη μαγειρίτσα τους.
Σημειώνει ότι σκοπός του εδέσματος αυτού είναι να προετοιμάσει κατάλληλα το στομάχι του πιστού για την κατανάλωση κρέατος μετά τη νηστεία. Είναι βαθιά δεμένη με την ελληνική ορθόδοξη παράδοση και τα ήθη του Πάσχα, και μετά τη νηστεία της Σαρακοστής είναι το πρώτο πιάτο που περιέχει κρέας. Βεβαίως, μαγειρεύεται και με μαρούλι, άνηθο, εντόσθια αρνιού (συκωταριά) και ρύζι.
«Έχει μυστικά, αλλά το βασικό είναι η προμήθεια αγνών υλικών και φυσικά η εμπειρία — και στη δική μας περίπτωση η πλούσια, αυθεντική γεύση της με πηχτό αυγολέμονο. Όπως έλεγε και ο αείμνηστος πατέρας μου, που είχε ετοιμάσει από τα πρώτες μαγειρίτσες της πόλης, η μαγειρίτσα μας έχει “ISO”: έχει μοσχαρίσιο ζωμό από τον πατσά και πλήρες στραγγιστό γιαούρτι, με σκοπό να σερβίρεται με την οξύτητά της και σε μορφή βελουτέ, κάτι που θα διατηρεί ακόμη και κάνοντας πολλά χιλιόμετρα μακριά από τη Θεσσαλονίκη», σημειώνει ο κ. Τσαρούχας.
Sold Out «σουπάδικο» μετά την Ανάσταση μέχρι τα ξημερώματα
Μέχρι και σε αναμονή, για την περίπτωση που θα ακυρώσει κάποιος ή δεν πάει στο τραπέζι είναι αρκετοί πολίτες σε ένα από τα πιο παλιά εστιατόρια που εξειδικεύεται στις σούπες, στη δυτική Θεσσαλονίκη. Κρατήσεις δεν κάνουν στον «Κουκλουτζά», που έχει πάρει το όνομά του από το πώς λεγόταν ο Εύοσμος παλαιότερα, αλλά πολλοί είναι αυτοί που λένε πως θα περιμένουν για να φάνε μαγειρίτσα ξημερώματα εκτός σπιτιού.
Όλοι οι άνθρωποι του μαγαζιού τρέχουν με φρενήρεις ρυθμούς και όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ μία από τους τρεις ιδιοκτήτες, φέτος, σε σχέση με άλλες χρονιές έχει ακόμη μεγαλύτερη ζήτηση η μαγειρίτσα. «Είμαστε στη δυτική Θεσσαλονίκη από το 1994. Έχουν περάσει από τα χέρια του πατέρα μου, που έχει φύγει από τη ζωή, πολλά πιάτα, πολλές μαγείρισσες και με την αδερφή μου και τον σύζυγο προσπαθούμε να διατηρήσουμε την παράδοση και πάντα την ίδια γεύση» αναφέρει η Ιωάννα Παπαδοπούλου.
Τα τραπέζια, σύμφωνα με την ίδια, αναμένεται να είναι γεμάτα μέχρι και τις τρεις τα ξημερώματα τουλάχιστον, και συνήθως έχουν και όρθιους που περιμένουν. «Βλέπετε, είναι αγαπητό πιάτο και μετά την εκκλησία έρχονται εδώ για να καθίσουν με την οικογένεια, τους φίλους και να απολαύσουν τη σούπα, τηρώντας το έθιμο» σημειώνει.
Το Μεγάλο Σάββατο είναι η μέρα με τη μεγαλύτερη πίεση, μιας και η διάθεση της μαγειρίτσας ξεκινά από τις 7:00 και τα πιάτα φεύγουν μέχρι και τα ξημερώματα αφού γίνεται (και) delivery μέχρι και την άλλη άκρη της πόλης. Όσο για το δικό τους μυστικό; «Όλα τα φτιάχνουμε εμείς, δεν έχουμε τίποτε έτοιμο: τα υλικά είναι ωμά και φρέσκα και αναλαμβάνουμε τα πάντα από το κόψιμο μέχρι και το μαγείρεμα» τονίζει η κ. Παπαδοπούλου.
