Macattack @ Puglia
in

Βυθίσαμε πιρούνι στην Puglia

Έχει φτάσει μακριά η χάρη μας. Τώρα πηγαίνουμε για γαστρονομικές δοκιμές και εκτός συνόρων. Πριν πάτε νότια Ιταλία, διαβάστε αυτό.

Καλά τα ιταλικά μαγαζιά στο Χαλάνδρι, το Ψυχικό και τη Γλυφάδα, αλλά πώς θα σας φαινόταν να κάνατε επιδρομή σε ιταλικό εκεί που σκάει το ιταλικό κύμα, στη νότια Ιταλία; Την αληθινή. Μέχρι εκεί έφτασε η χάρη μας και πήγαμε για να κάνουμε attack στο the real thing, στο πραγματικό ιταλικό και να βυθίσουμε πιρούνι εκεί που βυθίζεται η μπότα της Ιταλίας: δηλαδή στην Puglia. Καλό;

Φτάσαμε αρχές φθινοπώρου και για πέντε μέρες δεν βάλαμε πιρούνι κάτω, τα αλωνίσαμε όλα μέχρι να πούμε τη σόδα, σοδίτσα (το πήγαμε σερί, χωρίς χώνεψη). Αν είναι να πάτε κάποια στιγμή σε αυτό το λιγότερο τουριστικό αλλά τέρμα γραφικό-αυθεντικό μέρος, έχετε αυτά υπόψη, που δεν θα τα βρείτε να τα γράφουν αλλού.

  1. Σημειώστε χωριά για να ξέρετε πού πατάτε και πού βρισκόσαστε: Morciano di Leuca, Santa Maria di Leuca, Alessano, Ugento. Η Santa Maria di Leuca έχει και θάλασσα, οπότε αν έχει ήλιο, κάνετε και βουτιά.
  2. Ξεκινήστε με antipasti, ήτοι ορεκτικά. Ξεχάστε απλές μπρουσκέτες και λοιπά που έχουμε μάθει εδώ στην Ελλάδα ότι εκπροσωπούν το ιταλικό εισαγωγικό φαγητο-μενταλιτέ. Εκεί στην Puglia έχουν εντελώς δική τους γαστρονομία, που δεν την έχουμε δοκιμάσει. Άρα πρόκειται για 100% νέα εμπειρία.
  3. Ζητήστε να σας φτιάξουν μια ποικιλία με ό,τι πιστεύουν αυτοί. Το πιθανότερο είναι ότι θα έχει σίγουρα κάτι από αυτά: τηγανητές κροκέτες που θυμίζουν τους δικούς μας λουκουμάδες αλλά δεν είναι γλυκό, είναι αλμυρό από φρέσκια ζύμη και το λένε pettolePitta rustica, μια πίτα φτιαγμένη με πουρέ πατάτας, όνειρο. Πατατοκροκέτες με τυρί ή panzerotti όπως το λένε εκεί. Φυσικά έχει και φανταστικές μελιτζάνες και κολοκύθια από τα μποστάνια τους, και κεφτεδάκια όπως κι εδώ αλλά -χαίρω πολύ- αυτά τα ξέρετε. Εμείς είπαμε θα σας πούμε αυτά που δεν ξέρετε.
  4. Μαζί με το ψωμί, το οποίο είναι σχεδόν πάντα φρέσκο και ζυμωτό φέρνουν κάτι στρογγυλά κριτσίνια με τρύπα που τα λένε taralli. Τα tara-ξαμε (κακό λογοπαίγνιο!).
  5. Αρχίζουν τα σόκιν. Θα δείτε στο δρόμο μαγαζιά που γράφουν pucceria. Καλά διαβάσατε: όχι πιτσερία, pucceria (ούτε που τολμάω να το γράψω με ελληνικούς χαρακτήρες). Φτιάχνουν puccia δηλαδή κάτι ωραία τοπικά σαντουιτσάκια – τι να πεις;!
  6. Επόμενο σόκιν: ανάμεσα στα μενού θα βρείτε και paparina ή paparina o fritta. Με άκρα συστολή σας λέμε μην σκανδαλιστείτε, είναι χόρτα, συνήθως βλίτα, βραστά με κρεμμύδι.
  7. Υπάρχει εκεί ένας τύπος που αποκαλείται ο Βασιλιάς της Μορταδέλας. Θα τον βρείτε στο Tiggiano. Είναι μια μορφή. Φτιάχνει εξαιρετική μορταδέλα και σου τη βάζει άμα θες σε σάντουιτς που φτιάχνει με ένα σωρό φρέσκα υλικά (άλειμμα ρόκας, άλειμμα καρυδιού, μαριναρισμένες πιπεριές, μοτσαρέλα, μελιτζάνες και δεν συμμαζεύεται).
  8. Από ζυμαρικό φτιάχνουν τρομερά orecchiette που πάει να πει «αυτάκια» και πρόκειται για εντελώς χειροποίητο κοχυλοειδές ζυμαρικό. Επίσης πολύ κλασικό εκεί και παραδοσιακό είναι το sagne ‘ncannulate, ένα στριφογυριστό ζυμαρικό με όλη τη μαεστρία των ντόπιων μαγείρων.
  9. Στην κουζίνα τους μερικές φορές ισχύει το “less is more”, δηλαδή τα φτωχικά πιάτα, τα πιάτα με λίγα υλικά, τα πιάτα της cucina povera, μπορεί να είναι τα καλύτερα. Ένα πιάτο μακαρόνια με αντζούγιες, πιπερίτσες και γαλέτα (τρίμμα φρυγανιάς), ή ένα πιάτο σπαγγέτι με κουρκουμά και αμύγδαλο, μπορεί να είναι νοστιμότερα από το πιο περίτεχνο γκουρμέ πιάτο.
  10. Απρόσμενη μαμαδίστικη λιχουδιά: το βραβείο το παίρνει η δική τους φάβα που τη σερβίρουν με άγρια χόρτα από πάνω. Δοκιμάστε το έτσι ακριβώς.
  11. Οι vegans να σταματήσουν να διαβάζουν εδώ. Στην Puglia τρώνε το άλογο, έχουν σπεσιαλιτέ με κοκκινιστό άλογο όπως εδώ φτιάχνουμε το κοκκινιστό μοσχαράκι.
  12. Στα λιγότερο προβοκατόρικα τώρα, παίζει πολύ ψάρι! Και ωραίο ψάρι! Γαύρος μαρινάτος όπως εδώ φυσικά, αλλά και πιο πρωτότυπα πράγματα όπως ταλιατέλες από καλαμάρι και μια σαλάτα σαν τη δική μας αθηναϊκή (ξέρετε, αυτή η κλασική που έφτιαχναν οι γιαγιάδες με τη μαγιονέζα), απλώς εκεί είναι χωρίς μαγιονέζα και γεύεσαι την ουσία του ψαριού. Παίζουν πολύ επίσης με ξιφία, αλλά και οστρακοειδή που λόγω των θαλασσών τους, βγαίνουν σπαρταριστά.
  13. Κεφάλαιο γλυκό. Λοιπόν ακούστε κάτι περίεργο: όπως φαντάζεστε φυσικά και έχει παγωτά-gelato, μην λέμε τρελά. Αλλά δεν είναι τόσο διάσημα εκεί ως γλυκό όπως σε άλλα μέρη της Ιταλίας. Δηλαδή στα εστιατόρια στο μενού, αν ζητήσεις παγωτό για κλείσιμο, μπορεί να φας άκυρο. Εκεί συνηθίζεται το spumone, το οποίο το αγαπήσαμε. Μπορεί να μην άντεχα να φάω άλλο φαγητό, αλλά αν ερχόταν spumone στο τραπέζι τα ξεχνούσα όλα. Το spumone είναι σαν πάστα-έκπληξη γεμιστή με παγωτό και σιρόπι ή ξηρούς καρπούς μέσα στην «καρδιά» της.
  14. Και γλυκό για όλες τις ώρες: το pasticciotto. Το όνομα θυμίζει παστίτσιο, αλλά καμία σχέση. Το pasticciotto είναι μια κλειστή ζεστή τάρτα με βελούδινη κρέμα μέσα. Φάτε το με συνοδεία καφέ, ο οποίος μας οδηγεί στο τελευταίο insider tip.
  15. Νομίζετε ότι υπάρχει ένας και μόνο εσπρέσο και έξω από την πόρτα; Λοιπόν όχι. Ξέρετε ότι οι Ιταλοί έχουν ανάγει τον καφέ σε μυσταγωγία. Συγκρατείστε ορολογίες γιατί μπορεί σύντομα να τα δείτε και στην Ελλάδα με την φόρα που έχουμε πάρει στο θέμα του καφέ: espressino είναι ο εσπρέσο με λίγο γάλα (και λίγο κακάο μερικές φορές), έχει περισσότερο γάλα από το macchiato και λιγότερο γάλα από τον καπουτσίνο. Φυσικά παίζει και το espressino freddo, αλλά και το caffe leccese που είναι δροσερός καφές με γάλα αμυγδάλου από το Lecce, μία άλλη σούπερ-ιστορική πόλη της Πούλιας.

 

 

 

 

Σχολια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Loading…

0

Σχόλια

0 σχόλια