in ,

Βυθίσαμε πιρούνι στην Αίγινα

Πριν κουνήσουμε μαντήλι στο καλοκαίρι, κάναμε εξόρμηση στην Αίγινα (γιατί τέτοιοι είμαστε) και φάγαμε όσο αντέχαμε. Δείτε για να ξέρετε.

Αυτό το κεφάλαιο από το «Βυθίσαμε Πιρούνι» θα είναι αλλιώτικο. Γιατί δεν θα γράψουμε απλώς για ένα μέρος που πήγαμε και βυθίσαμε το πιρούνι μας δοκιμάζοντας νέες γεύσεις. Θα γράψουμε για ένα ολόκληρο προορισμό αλλά έτσι σβέλτα, για να έχετε οδηγίες-εξπρές για μονοήμερη ή ΣΚ στην Αίγινα.

Αρχικά η Αίγινα είναι δίπλα, αν μας διαβάζετε από Αθήνα. Αν μας διαβάζετε από Καλαμπάκα δεν είναι τόσο δίπλα. Αλλά αν μένεις Αθήνα, το νησί της Αίγινας είναι πιο κοντά κι από το να πας στην παραλιακή με κίνηση. Σε δύο μέρες κάναμε την εξής χαρτογράφηση και κρατήστε σημειώσεις. Στο λιμάνι υπάρχουν κάτι ωραία υπαίθρια περίπτερα, όπως στα φεστιβάλ γαστρονομίας, που πουλάνε φοβερό ολόφρεσκο φιστίκι Αιγίνης και πάστα φιστικιού και πολλά άλλα. Παίρνετε και ξενοιάζετε για να τελειώνουμε με τις βασικές υποχρεώσεις.

Μετά μιας και θα είσαι στο λιμάνι, κάνε μια βόλτα από την ψαραγορά, εκεί γύρω έχει ταβερνάκια και τσιπουράδικα για φρέσκο ψάρι. Δοκιμάστε ένα είδος που το φτιάχνουν πολύ (και πολλοί) στο νησί, το λένε κατσούλα. Για το βράδυ σε αυτή την περατζάδα προτείνουμε δύο μέρη: το ένα είναι το Ουζερί Σκοτάδης και μην τρομάζετε καθόλου από το επώνυμο, είναι φουλ-φωτεινή γευστικά και αισθητικά ψαροταβέρνα, οι ντόπιοι θα σας το συστήσουν με το χέρι στην καρδιά. Λοιπόν εκεί θα δοκιμάσετε ίσως ένα μικρό σφηνάκι αχινού (για καλωσόρισμα) και επίσης σημειώστε, πολύ καλή ταραμοσαλάτα, ψητές γαρίδες ζουμερότατες, μπαρμπουνάκια και άλλα τηγανητά ψαράκια που δεν το καταλαβαίνεις ότι είναι τηγανητά, τόσο ελαφριά είναι. Για κάτι σε πιο bar-restaurant, αν θέλετε, εμείς πήγαμε στη Ρέμβη. Είναι στη γωνία του παραλιακού δρόμου κι έχει τέλειο ambiance (φωτιστικά, τραπεζάκια, καρέκλες, υφάσματα ψαγμένα), κοκτεϊλάκια πολύ ιδιαίτερα και από finger food ό,τι παραγγείλαμε (με επιστέγασμα τις μπρουσκέτες με το μανιτάρι) ήταν πολύ καλά φτιαγμένο.

Επόμενη στάση, χωριουδάκι Πέρδικα. Ίσως από όλη την Αίγινα το πιο γραφικό, γιατί το υπόλοιπο νησί δεν σφύζει και από γραφικότητα (τώρα θα πέσουν οι Αιγινήτες να μας φάνε)! Στην Πέρδικα έχει ένα υπερυψωμένη δρομάκι πάνω από το λιμανάκι που φεύγουν τα καΐκια για το νησί Μονή. Έχει και κότερα εκεί – πάμε μια βόλτα (αστείο αφιερωμένο στους λάτρεις του Κώστα Βουτσά). Στο δρομάκι αυτό λοιπόν να δοκιμάσετε τον Νώντα που είναι εκεί από 1936. Ο Μίλτος επίσης πολύ έμπειρος, κι αυτός στα θαλασσινά. Εμείς φάγαμε και στο βεραντάκι της Αλκυόνης καυτούς σπιτικούς κεφτέδες και χόρτα του ονείρου.

Στην άλλη άκρη του νησιού, στο λιμάνι της Σουβάλας πήγαμε ένα βράδυ να δοκιμάσουμε το νέο Aigina Vasilissa, που το φτιαξε φέτος ο Λίτινας ο οποίος έχει στην Αθήνα και το Θα σε κάνω βασίλισσα πάνω στην Ιερά Οδό. Εκεί δεν φάγαμε ψάρι γιατί δεν ήμασταν σε τέτοιο mood αλλά οι ντοματοκεφτέδες και το κοτόπουλο μας αποζημίωσαν για την απόσταση που κάναμε. Κι εκεί επίσης η θέα είναι από τα δυνατά του σημεία. Πάπαλα όμως για φέτος, έκλεισαν για το φθινόπωρο την περασμένη βδομάδα και μεταφέρονται Αθήνα. Του χρόνου πάλι στο νησί.

Τι άλλο; Α ναι για γλυκά δεν σας είπαμε. Παγωτό φιστίκι όπου βρείτε. Αν δεν φάτε εδώ πού θα φάτε; Στη Σικελία; Πέφτει πιο μακριά. Επίσης κανονίστε επίσκεψη στο Μελένιο, είναι ζαχαροπλαστείο μέσα στα στενάκια της Αίγινας, κοντά στα μαγαζιά με τα ρούχα και τα σουβενίρ. Έχει τρομερό παστάκι, αμυγδαλωτά και μακαρόν. Μερικά γλυκά του είναι πιο καλά κι από μερικά πανάκριβα της Αθήνας – να τα λέμε κι αυτά.

Σχολια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Loading…

0

Σχόλια

0 σχόλια